Tworzenie chatbota
Tworzenie profilu chatbota, konfiguracja polecenia systemowego, powiązanie bazy wiedzy.
Strona „Tworzenie chatbota – instrukcja krok po kroku" omawia obszar funkcjonalny oznaczony w URL. Istniejące treści zostały uzupełnione o rzeczywisty przebieg, wymagania wstępne oraz znane ograniczenia. W profilu chatbota zarządzane są m.in. systemowy prompt, baza wiedzy oraz próg przejęcia. Opcja RAG jest domyślnie wyłączona. Próg przejęcia mieści się w przedziale od 0 do 100 i przyjmuje wartość domyślną 70. Widget tworzy administrator główny (master-admin), a tenant otrzymuje kod osadzania.
Profil robota zawiera systemowy prompt, przypisanie bazy wiedzy oraz dodatkowe parametry zachowania. Opcja RAG jest domyślnie wyłączona. Jeśli oczekuje się odpowiedzi z bazy wiedzy, należy bezwzględnie włączyć tę możliwość i przypisać właściwą bazę.
Wartość progu przejęcia można ustawić w przedziale od 0 do 100; wartość domyślna wynosi 70. Niski próg powoduje wcześniejsze przejęcie, a wysoki pozwala robotowi dłużej odpowiadać samodzielnie. Zmiany należy przetestować za pomocą typowych pytań, zanim robot zostanie wdrożony do pracy produkcyjnej.
Tworzenie widgetu jest wyłącznym uprawnieniem administratora głównego. Tenant otrzymuje gotowy kod osadzania, ale nie ma możliwości tworzenia nowych widgetów ani zatwierdzać domen. Tworzenie robota i osadzanie na stronie internetowej to zatem dwa oddzielne etapy z różnymi odpowiedzialnościami.
Przed aktywacją należy zweryfikować nazwę, systemowy prompt, źródła wiedzy, język oraz zachowanie przejęcia. Pytania testowe powinny obejmować poprawne, brakujące oraz niejednoznaczne informacje. Dobra pojedyncza odpowiedź nie stanowi wystarczającego dowodu jakości; wymagane są liczne typowe przebiegi rozmów.
W odniesieniu do strony „Tworzenie chatbota – instrukcja krok po kroku" należy stwierdzić: krótki tekst istniejący wcześniej zostanie rozszerzony o wiarygodną instrukcję, bez obiecywania funkcji produktu poza potwierdzonym stanem produktu. Kluczowe pozostają zweryfikowane źródła faktów oraz widoczna odpowiedzialność między tenantem a Zentor. W przypadku odstępstw należy zawsze wskazać dokładnie ten URL, dotkniętego tenanta oraz obserwowany krok.
Przy pracy z „bot-erstellen“ każdy krok należy najpierw sprawdzić na kontrolowanym przypadku testowym. Kluczowe jest, aby widoczne ustawienie, rzeczywisty stan systemu i oczekiwany wynik były ze sobą zgodne. W razie odstępstw w analizie pomagają dokładna godzina, dotknięty klient, użyty kanał oraz niezmieniony komunikat o błędzie. Dane dostępowe, tokeny i dane osobowe nie mogą przy tym trafiać do zrzutów ekranu ani tekstów dla wsparcia.